Gianna1014

Chapter 2💙 Ellie's POV Tinaas ko ang aking paa sa upuan at kinamot ang tuhod. Katatapos ko pa lamang gawin ang mga assignment kong namiss yatang ipagawa sa amin ng mga teacher. Nakabukas ang desktop, napapanguso ako sa mga bagong posts sa newsfeed ko. Mayroong mga bagong biling bag, cellphone, pati mga gamit nila sa eskwela. I checked my friend request lists, nadagdagan pa iyon no'ng huling kita ko. Hindi ko naman magawang i-accept lahat dahil puro hindi ko kilala. Karamihan ay mukhang mga estudyante rin. No'ng una naeenjoy ko pa ang pag-aaccept nito, kaya lang no'ng dumami na sila, nagkagulo na newsfeed ko at panay pa ang posts sa timeline ko. Rica said I should check first my friends list and kick-out those who doesn't matter.  Whew! Ilang sandali lamang ay biglang sinakop ng screen ang video call ni mama! "Ma!" I said cheerfully. Naexcite ako dahil matagal-tagal din iyong pag-uusap namin ng Mama ko. She mildly smil...

Chapter 1💜 Ellie Oceane NAPAHINTO ako sa bukana palang ng pintuan nang mapansin ko ang kalat-kalat na pares ng mga sapatos sa labas. Tinaasan ko ng aking kilay nang mapagtanto ko ang ibig sabihin nito. Tapos na talaga ang bakasyon kaya bumalik na rin ang mga kaklase kong nagsiuwian sa kani-kanilang probinsya.  Kumpleto na ulit sa paborito naming tambayan!   Hindi na ako nag-abala pang hubarin ang sapatos ko at ihalo sa kanila. May kaunting excitement ay dere-deretso akong pumasok sa loob ng sala. I barely ignored Wesley making out with Yumi at the kitchen counter. Napuno ng usok ng sigarilyo ang sala ng bahay ni Rica at tawanan mula sa umpukan ng barkada. I readied my big smile dahil talagang na-miss ko ang mga kaibigan ko.           "Ellie! 'nak ng..gumanda ka ah! Ano'ng ginawa mo?"           Dere-deretso akong sumalampak sa malapad nilang sofa habang nakadaong sa'kin ang mga pagbati nila. I ev...

First Heartbreak You're asking for forgiveness, because you were wrong. But how, if he already have your friend replacing you to his heart? Prologue💛 Ellie's POV NAPAIGTAD ako nang muling sumigaw sa maliit na bintana ang amo kong sa intsik sa maliit na bintana na naghihiwalay sa kusina at sa kainan. Muntik pang dumulas sa kamay ang dalawang tasa ng lugaw sa tining ng boses n'ya. My pride was down for now.           "Ano ba naman 'tong buntis na 'to! Napakabagal, dalawang lugaw lang ang kukunin! Hala, ilabas mo na 'yan dito at naiinip na ang customer ko! Dali!" Pinasadahan n'ya pa ako ng tingin na parang gulong-gulo ang itsura ko. Her rebonded hair looked so firm and almost not moving kahit panay ang paypay n'ya.            "Lalabas na po madam.." Sagot ko na lang. Ayoko mang nilalait ako'y wala naman akong magagawa. I am too weak and helpless. I'm afraid, na baka...